สถิติผู้เข้าชม
 ขณะนี้มีผู้เข้าใช้ 30
 ผู้เข้าชมในวันนี้ 465
 ผู้เข้าชมทั้งหมด 3,200,600
กรุณาฝาก Email ของท่าน
  เพื่อรับข่าวสาร ที่น่าสนใจ
29 มิถุนายน 2560
อา จ. อ. พ. พฤ ศ. ส.
    
10 
11  12  13  14  15  16  17 
18  19  20  21  22  23  24 
25  26  27  28  29  30   
             
  นิทานนานาชาติ
สี่สหาย
[27 กุมภาพันธ์ 2553 17:25 น.]จำนวนผู้เข้าชม 4195 คน
สี่สหาย

     ในกลางป่าใหญ่ของประเทศอินเดียในที่ ๆ มีสิงส่งเสียงร้องเจี๊ยกจ๊ากบนต้นไม้และงูเลื้อยไปตามพงหญ้าอย่างเงียบ ๆ
และนายพรานออกเที่ยวล่าสัตว์ มีแพะสีขาวเล็ก ๆ ตัวหนึ่งอาศัยอยู่ เดินมาพบสระน้ำแต่มันไม่กล้าก้มหัวลงกินน้ำในสระ
น้ำนั้นมีสัตว์อื่น ๆ อีกสามตัวอาศัยอยู่ริมสระนั้น มีอีกาตัวหนึ่งที่จับอยู่บนกิ่งไม้ และหนูตัวหนึ่งอยู่ในรูของมันที่ริมสระ และเต่าตัวหนึ่งอยู่ในสระน้ำนั้น
ทั้งสามตัวแลเห็นแพะไม่กล้ากินน้ำในสระจึงอยากจะช่วยแพะกามองลงมาและพูดกับเต่าว่า "ไม่มีพวกศัตรูที่นี่หรอก จงบอกแพะว่าเขาจะดื่มกินน้ำในสระได้อย่างปลอดภัย"
ดังนั้นเต่าจึงโผล่หัวขึ้นเหนือน้ำและบอกแพะอย่างที่กาบอกมันแพะก็ได้กินน้ำระงับความกระหาย หนูก็ออกมาจากรูและถาม
ว่าเหตุไรแพะจึงไม่กล้ากินน้ำ
"ฉันเพิ่งวิ่งหนีมาจากนายพราน" แพะตอบ "และฉันกลัวว่าเขาจะตามฉันมา และเอาข่ายดักฉันขณะที่กินน้ำ"
แล้วเต่าก็พูดว่า "ท่านเห็นแล้วว่าหนู และตัวฉันเองเป็นเพื่อนสนิทกัน ทำไมท่านไม่เข้าร่วมพวกกับเราล่ะ การที่จะมีเพื่อนฝูง
นะดีกว่าอยู่ในป่าตัวเดียว"
แพะก็ตกลงจะเป็นเพื่อนกับสัตว์ทั้งสามตัว และสี่สหายก็อยู่กันด้วยความสุขชั่วระยะเวลาหนึ่ง
แต่วันหนึ่งกา หนูและเต่าคอยแพะอยู่ริมสระน้ำ แต่ก็ไม่เห็นแพะมา
"คงจะมีเหตุร้ายเกิดขึ้นกับเพื่อนเราเสียแล้ว" กาพูดอย่างเศร้าสลด "บางที่มันอาจถูกพรานจับได้" หนูพูด
ดังนั้นกาจึงกางปีกสีดำเป็นมันออกและบินไปเหนือยอดไม้ เที่ยวมองหาแพะเล็ก ๆ ตัวนั้น ในที่สุดมันก็มองเห็นจุดขาว ๆ
จุดหนึ่งอยู่ไกลเบื้องล่าง เมื่อมันบินลงมาก็พบแพะขาวนั้นติดตาข่ายนายพราน
"ช่วยฉันด้วย" แพะพูด "นายพรานทิ้งฉันไว้ในตาข่ายขณะที่เขาออกไปเที่ยวล่าสัตว์อื่น ๆ เมื่อเขากลับมาเขาก็จะฆ่า
ฉันเสีย"
การู้สึก เสียใจมากที่ได้เห็นแพะติดข่าย "ฉันจะบินไปหาเพื่อน ๆ ของเรา และปรึกษากันว่าจะช่วยท่านได้อย่างไร
กาบอกแพะ
กาจึงกลับไปที่สระน้ำและบอกหนูและเต่าว่า แพะถูกนายพรานจับไว้ได้
"หนูสามารถจะแทะตาข่ายของนายพรานให้ขาดได้" เต่าแนะนำ
"ความคิดของท่านแยบคายดี" หนูพูด "กาสามารถจะเอปากคาบฉัน และพาฉันไปตรงที่ ๆ แพะติดข่ายของนายพราน"
กาจึงคาบหนูบินไป แพะน้อยดีใจเมื่อเห็นพวกเพื่อน ๆ ของมันมาช่วย หนูก็เริ่มกัดตาข่ายของนายพรานด้วยฟันอันคม
ของมันขณะที่มันกัดตาข่ายขาดหมดและแพะได้เป็นอิสระมันก็เห็นเต่าคลานมาถึงที่นั้น ทั้งสามสหายรู้สึกเป็นทุกข์ที่
ได้พบเต่าที่นั้น
"อีกไม่ช้านายพรานก็จะกลับมา แล้วท่านจะหนีเขาได้อย่างไร ? กาสามารถจะบินหนีขึ้นไปบนยอดไม้ได้ และฉันก็วิ่ง
ได้เร็ว แต่ท่านมัวแต่คลานต้วมเตี้ยม อย่างไรเสียก็หนีไม่พ้น"
ทันใดนั้นหูอันไวของหนู่ก็ได้ยินเสียงฝีเท้านายพรานเดินมาในป่ามันจึงพากันหนีไปจากที่นั้นโดยเร็ว
กาบินขึ้นจับยอดไม้สูงที่สุด หนูก็หนีเข้าไปในรู และแพะก็วิ่งหนีไปโดยเร็ว แต่เต่าที่น่าสงสารได้แต่คลานต้วมเตี้ยม
ตรงไปที่พงหญ้า
เมื่อนายพรานกลับมา เห็นตาข่ายถูกกัดขาดและแพะหนีไปได้ก็โกรธ จึงมองดูรอบ ๆ ก็เห็นเต่าคลานช้า ๆ ไปที่กอหญ้า
"ได้เต่าอ้วนตัวหนึ่งยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย" เขาร้องพลางจับเต่าใส่ยามและเดินไป
หนูโผล่ออกมาจากรูเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจึงบอกแพะและกา "คราวนี้เราต้องช่วยเต่า" กาพูด "เราจะช่วยมันอย่างไรดี "
"ฉันจะวิ่งไปข้างหน้านายพราน แล้วเขาก็จะวิ่งตามฉัน และจะทิ้งยามไว้ให้หนูเพื่อของเรากัดย่ามขาด แล้วเต่าจะหนีได้"
กาและหนูก็ตกลงจะทำตาม และแพะวิ่งไปข้างหน้านายพรานเขาก็วางย่ามลงวิ่งไล่แพะไป หนูก็วิ่งไปแทะเชือกที่ผูกย่าม
และเต่าคลานออกมาช่อนอยู่ในกอหญ้าพุ่มไม้ ระหว่างนี้แพะได้ล่อให้นายพรานวิ่งตามไปในป่า ในที่สุดนายพรานก็ตาม
ไม่ทัน จึงคิดว่าจะกลับไปตรงที่ เขาวางย่ามไว้ "อย่างน้อยที่สุดเรายังมีเต่าอ้วน ๆ ตัวหนึ่งไปแกงกินที่บ้าน"
แต่พอเดินไปถึงพบย่ามเปล่า นายพรานแทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเอง "ป่านี้เห็นจะถูกสาปเสียแล้ว ที่แรกแพะหนีไปได้
คราวนี้เต่าอีกตัวก็หนีไปได้"
ทันใดนั้นนายพรานก็รู้สึกกลัว จึงออกวิ่งหนีไปจากที่นั้นโดยเร็วและวันนั้นเขาล่าสัตว์ไม่ได้เลย
ส่วนกา หนู แพะและเต่า ทั้งสี่สหายก็สัญญากันว่าจะช่วยซึ่งกันและกันเวลาที่ได้รับความยากลำบาก และโดยวิธีนี้
สี่สหายก็อยู่ในป่าด้วยความผาสุกต่อมาอีกหลายปี



นิทานนานาชาติ
- โอรสธิดาของเจ้าชายเลีย [27 กุมภาพันธ์ 2553 17:25 น.]
- อึ่งอางกับวัว [27 กุมภาพันธ์ 2553 17:25 น.]
- อันตรธาน 5 [27 กุมภาพันธ์ 2553 17:25 น.]
- อักษรสูงค่าราคาตัวละหนึ่งพัน [27 กุมภาพันธ์ 2553 17:25 น.]
- เหยื่อผู้ถูกสังเวย [27 กุมภาพันธ์ 2553 17:25 น.]
- หินวิเศษแห่งหมู่บ้านพลูเวอนิค [27 กุมภาพันธ์ 2553 17:25 น.]
- หมียังไม่ตาย [27 กุมภาพันธ์ 2553 17:25 น.]
- สี่สหาย [27 กุมภาพันธ์ 2553 17:25 น.]
- สินค้าวิเศษประมาณค่าบ่มิได้ [27 กุมภาพันธ์ 2553 17:25 น.]
- แม่เฒ่าฮอลลี [27 กุมภาพันธ์ 2553 17:25 น.]
ดูทั้งหมด

Engine by MAKEWEBEASY