สถิติผู้เข้าชม
 ขณะนี้มีผู้เข้าใช้ 36
 ผู้เข้าชมในวันนี้ 1,125
 ผู้เข้าชมทั้งหมด 2,986,704
กรุณาฝาก Email ของท่าน
  เพื่อรับข่าวสาร ที่น่าสนใจ
24 มีนาคม 2560
อา จ. อ. พ. พฤ ศ. ส.
   
10  11 
12  13  14  15  16  17  18 
19  20  21  22  23  24  25 
26  27  28  29  30  31   
             
  ข้อมูลและสื่ออบรมการเป็นวิทยากร
วิทยากร6
[27 กุมภาพันธ์ 2553 13:58 น.]จำนวนผู้เข้าชม 4737 คน

บุพการี

คุณแม่หนานักเพี้ยง        พสุธา
คุณบิดรดุจอา-     กาศกว้าง
คุณพี่พร่างศิขรา   เมรุมาศ
คุณพระอาจารย์อ้าง       อาจสู้สาคร
(ประชุมโคลงโลกนิติ)

เมื่อล้มกลิ้งใครหนอวิ่งเข้ามาช่วย
และปลอบด้วยถ้อยคำที่รับขวัญ
หรือจูบที่เจ็บชะมัดปัดเป่าพลัน
ท่านผู้นั้นที่แท้แม่ฉันเอง
                                            (พระราชธรรมนิเทศ)

เมื่อแก่เฒ่าหมายเจ้าช่วยรับใช้
เมื่อยามไข้หมายเจ้าช่วยรักษา
เมื่อยามถึงวัยตายวายชีวา
หวังลูกช่วยปิดตาคราสิ้นใจ
                                (วิวาห์พระสมุทร ร.6)

เมื่อรักวัว กลัวทำไม ท่านให้ผูก
ถ้ารักลูก ก็อย่าปล่อย ค่อยว่าขาน
หากพ่อแม่ พะนอลูก ไม่ถูกกาล
ก็เมหือนว่าน พืชฉิบหาย ในสกุล
                            (สุนทรภู่)


แม่คือพรหม  ของบุตร สุดประเสริฐ
พระคุณเลิศ    ล้ำค่า  มหาศาล
เหนือดินน้ำ  ลมไฟ  ในจักรวาล
ขอกราบกราน กตัญญู รู้พระคุณ
ขอพรพระ  รัตนตรัย ให้แม่สุข
ไม่มีทุกข์  สุขสมแท้ แม่กว้างขวาง
มิ่งขวัญลูก  ผูกรวมใจ ไว้ตรงกลาง
ไม่อ้างว้าง  ถ้าโลกนี้ มี “แม่” ดี

รักและอบรมบ่มนิสัย
สอนให้ลูกรู้สู้โลกกว้าง
ชาติไม่อับจนสิ้นหนทาง
ถ้าตัวอย่างจริงแท้คือแม่ดี
แม่
แม่เอ๋ยเคยสอนให้อ่อนหวาน พ่อเอ๋ยเคยสอนให้หาญให้เข้มแข็ง
แม่เอ๋ยสอนให้สันทัดรู้จัดแจง พ่อเอ๋ยสอนความแกร่งแห่งจิตใจ
แม่เอ๋ยสอนให้ทำกรรมถูกต้อง พ่อเอ๋ยสอนสอดส่องในนิสัย
แม่เอ๋ยให้ใฝ่ธรรมะละกรรมใด พ่อเอ๋ยสอนใหสัตย์ซื่อถือวาจา
แม่เอ๋ยสอนให้รักในศักดิ์หญิง พ่อเอ๋ยให้ทำสิ่งยิ่งคุณค่า
แม่เอ๋ยสอนทำดีมีเมตตา  พ่อเอ๋ยให้รักษษคุณค่าคน
แม่เอ๋ยพร่ำย้ำสั่งเฝ้าฝังปลูก  พ่อเอ๋ยสอนสั่งลูกปลูกเหตุผล
แม่เอ๋ยให้ปัญญารักษาตน  พ่อเอ๋ยเฝ้าฝึกฝนจนลูกดี
แม่เอ๋ยให้รักนวลสงวนศักดิ์  พ่อเอ๋ยสอนให้รักในศักดิ์ศรี
แม่เอ๋ยแม่ของลูกผูกชีวี  พ่อเอ๋ยพ่อลูกไม่มีที่ลืมคุณ
                                                (วันเนาว์  ยูเด็น)

แม่ คือ ผู้ให้ชีวิต
แม่ คือ ผู้ให้เลือด
แม่  คือ ผู้ให้ความรัก
แม่ คือ ผู้ให้ทุกสิ่งทุกอย่าง
แม่ คือ  ยอดผู้เสียสละ

แม่ไม่เคยหิวถ้าลูกยังไม่อิ่ม
แม่ไม่เคยง่วงถ้าลูกยังไม่หลับ
แม่ไม่เคยหนาวถ้าลูกยังไม่อุ่น
และม่ไม่เคยร้อนถ้าลูกยังไม่เย็น
(แสงชัย  สุนทรวัฒน์)

โอ้น้ำใจใครจะแน่เหมือนแม่หนอ
รักลูกก่อกายลูกผูกใจบ่ม
แสนเมตตากรุณาแม่ปรารมณ์
เป็นพระพรหมของลูกแท้แม่คนเดียว
 (สมเด็จพระสังฆราช(วาสน์ วาสนะเถระ))
แม่เอ๋ย…แม่จ๋า
ข้าเกิดมาจากแม่มั่นแน่นัก
แม่อุ้มครรภ์คลอดข้ามาประจักษ์
จะย้ายยักผิดตนไม่เป็นไร
พ่อเสียอีกที่ไซร้ไม่รู้แน่
บางทีแม่ก็ไม่กล้าบอกข้าได้
แม่ของข้าจริงแท้มาแต่ไร
ข้าจึงได้รักแม่ไม่แปรเอยฯ
แม่  แม่  แม่
แม่  แม่  แม่  คำนี้   มีความหมาย
มีพระคุณ  มากมาย  หลายสถาน
แม่เป็นได้  หลายสิ่ง  หลายประการ
เป็นธนาคาร  เป็นพระพรหม เป็นร่มไทร
เป็นผู้ให้  กำเนิด   เกิดลูกรัก
เป็นผู้ให้  ที่พัก   พิงอาศัย  
เป็นผู้ให้  ความการุณ  อุ่นกายใจ
เป็นผู้ให้  อะไรอะไร  ไม่รามือ
ลูกเจ็บไข้  แม่ก็ให้  การรักษา
ลูกโตมา  แม่ก็ส่ง  เรียนหนังสือ
ลูกต้องการ  ตำรา   แม่หาซื้อ
ลูกปรึกษา  หารือ   แม่ยินดี
ลูกคนใด  กระทำ  กรรมแก่แม่
สุดเลวแท้  ชั่วช้า   สิ้นราศี
ลูกด่าแม่  ลูกตีแม่  ลูกกาลี
ลูกไม่ดี  ทำแม่ช้ำ  น้ำตาริน
น้ำตาแม่  รินไหล  เมื่อลูกร้าย
น้ำตาแม่  เป็นสาย  เมื่อลูกหมิ่น
น้ำตาแม่  หลั่งลง  รดแผ่นดิน
เมื่อได้ยิน  ลูกเสเพล  เนรคุณ
โอ้แม่จ๋า  ผู้เฝ้า   เข้าเกื้อหนุน
โอ้แม่จ๋า  ผู้เมตตา  ผู้การุณ
โอ้แม่จ๋า  ผู้ค้ำจุน  ไม่ห่างไกล
ดวงใจแม่  สะอาดแท้  กว่าทุกสิ่ง
ดวงใจแม่  สะอาดยิ่ง  กว่าสิ่งไหน
ดวงใจแม่  สะอาดเกิน  กว่าสิ่งใด
ดวงใจแม่  มีไว้   เพื่อลูกเอย…

ห่วงลูกเจ็บ  ลูกไข้   ใครรักษา
ห่วงลูกยา  ก่อนจะหลับ  คิดสับสน
ห่วงลูกอด  เวทนา   เมื่อคราจน
ห่วงลูกตน  ยิ่งกว่าตัว  ของแม่เอง

สดุดีมารดา
แม่จ๋า
พระคุณนั้นสุดจะหาสิ่งใดเหมือน
น้ำใจแม่โชติช่วงดั่งดวงเดือน
เตือนให้ลูกกตัญญูมิรู้วาย
รักอะไรหรือจะแท้เท่าแม่รัก
ผูกสมัครสายเลือดไม่เหือดหาย
รักอื่นยังประจักษ์ว่ารักกลาย
จืดจางง่ายไม่จีรังดั่งมารดา
ตั้งแต่เล็กอุปถัมภ์ค้ำชูลูก
ให้ความสุขถนอมนักเลี้ยงรักษา
ยามกินแม่เคยป้อนโภชนา
ยามนิทรากล่อมเห่ใส่เปลไกว
ยามเจ็บไข้ยากเย็นแม่เป็นทุกข์
ลูกมีสุขแม่จึงปลื้มลืมทุกข์ได้
รักลูกแสนแหนหวงเหมือนดวงใจ
ตีด่าไปก็เพื่อให้ลูกได้ดี
เฝ้าอบรมจรรยามารยาท
ให้เล่าเรียนวิชาหาความดี
สุดที่จะกล่าวสรรพรรณนา
จะเปรียบเทียบสิ่งใดย่อมไม่ได้
พระคุณแม่นั้นไซร้มากนักหนา
เมื่อแม่อยู่อุ่นใจลูกทุกเวลา
ได้เห็นหน้าแสนชื่นระรื่นใจ
ยามสายัณห์ดวงตะวันเลื่อนลาลับ
พรุ่งนี้จะกลับขึ้นมาใหม่
อกเอ๋ยกรรมจำพรากแม่จากไป
สักเท่าไรแม่จึงฟื้นคืนชีวิต
ทิ้งให้ลูกกำสรวลเฝ้าครวญถึง
โศกตรึงแสนระทมระบมจิต
ทุกเช้าเย็นลูกเคยเห็นแม่เป็นนิตย์
ยิ่งคิดก็ยิ่งให้อาลัยรัก
เหมือนต้นโพธิ์บังแสงสุริยา
ถูกสายฟ้าฟาดต้องโพธิ์ทองหัก
สุดที่จะแลเหลียวเปล่าเปลี่ยวนัก
กำพร้าแม่ลูกรักว้าเหว่ใจ
แม่จ๋า
เลี้ยงลูกมาตั้งแต่น้อยจนใหญ่
แสนลำบากยากเย็นเป็นพ้นไป
บุญคุณใครฤาจะเท่าคุณมารดา
   
โอ้ว่ามฤตยูเจ้าเอ๋ย
กระไรเลยโหดร้ายไม่ไว้หน้า
ยังมิได้สนองคุณที่มีมา
ให้สมกับกรุณาแก่ลูกนี้
ลูกขอให้วิญญาณของแม่นั้น
สู่สวรรค์ชั้นฟ้าเกษมศรี
พระคุณแม่จะมั่นไว้ในฤดี
กว่าชีวีลูกจะลับดับตามเอย ฯ

แม่จ๋า
แม่จ๋า แม่ ลูกแลไปทางไหน
ล้วนเยื่อใยความรักประจักษ์ถ้วน
รักของแม่รักแท้ไม่แปรปรวน
เป็นรักล้วนธรรมชาติปราศมารยา
ตั้งแต่แรกปฏิสนธิจนสมภพ
แม่ประสบทุกข์ภัยใหญ่หนักหนา
ฉวยพลั้งพลาดอาจพิการพาลมรณา
โบราณว่า “ศึกสตรี” มีพร้อมมูล
คลอดจากครรภ์จวบจนวันลูกเติบใหญ่
แม่ต้องใฝ่อุ้มชูทะนุถนอม
อดตาหลับอับอุดอู้แม่สู้ยอม
ยามอดออมลูกอิ่มแม่อิ่มใจ
อย่าว่าแต่อาหารแม่จะหวง
เลือดในทรวงแม่ยังยอมให้ดื่มได้
รักของแม่ไม่แพ้รักใด
ชีวิตก็ให้ได้ไม่เสียดาย
แม่จ๋า แม่ ลูกแน่แก่ใจนัก
ว่าแม่รักลูกอยู่มิรู้หาย
ลูกสืบเนื้อเชื้อไขทั้งใจกาย
พ่อแม่ถ่ายให้ทุนหนุนเนื่องมา
ระหว่างครรภ์ท่านกล่าวเป็นเค้าขาน
ว่ามารดาบันดาลได้นักหนา
แม่คิดงามเห็นงามตามตำรา
ก็อาจพาลูกงามไปตามนึก
แม่มีใจผ่องใสบริสุทธิ์
ใจลูกผุดผ่องเพียงแก้วผลึก
แม่มีคุณเพิ่มพูนทุนพิลึก
ลุกรู้สึกในบุญคุณข้อนี้ ฯ
แม่จ๋า ลูกเกิดมาแม่อบรม
ฉลาดบ่มสมบูรณ์เพิ่มพูนศรี
ขึ้นน้ำนวลควรค่าเปลื้องราคี
ได้แม่ดีลูกรอดปลอดบ่วงมาร
สุจริตมิตรแท้รัก “แฟร์เพลย์”
ไม่เกเรรกโลกโศกฟุ้งซ่าน
มีขันติวิริยะปฏิภาณ
บำเพ็ญงานเพื่อผู้อื่นราบรื่นรัก
คุมสติตริตรองมองรอบคอบ
รู้ผิดชอบชั่วดีมีเกียรติศักดิ์
กตัญญูรู้บุญคุณคนนัก
แจ้งประจักษ์หน้าที่มีวินัย
คุณเหล่านี้แม่มีวิธีหัด
ค่อย ๆ ดัดให้บำเพ็ญเป็นนิสัย
ด้วยคำหวานแม่สมานที่หัวใจ
ให้ฝึกไปจนเคยเลยชำนาญ
แม่มีคำสำคัญเลือกสรรใช้
ข่มหัวใจลูกคร้ามยามดื้อด้าน
คือกลัวแม่ไม่รักมักร้าวราน
เพราะขุ่นเคืองรำคาญลูกขัดใจ
แม่จ๋า
ถึงแม่จะตีด่าลูกก็ได้
แต่แม่มีวิธีดี ๆ ใช้
คำน้อยแม่ก็ไม่พูดหยาบคาย
การเฆี่ยนตีมีบ้างนับครั้งถ้วน
เป็นเรื่องล้วนหลาบจำน้ำหนักหลาย
แม่ระวังมิให้ลุกได้อาย
กลัวกลับกลายหน้าด้านประจานตัว
กำพร้าพ่อหากมีแม่ที่รัก
คอยพิทักษ์ทุกข์ภัยไม่เกลือกกลั้ว
อำนาจรักศักดิ์สิทธิ์กว่าฤทธิ์กลัว
แม่ทูนหัวของลูกปลูกรักเอย

รักแท้
รักเอยรักแท้
รักอะไรของใครแน่ยังสงสัย
เพราะรักของสาวหนุ่มชุ่มชื่นใจ
ก็ยังไม่ดำรงคงเส้นวา
หรือรักของพี่น้องผองญาติมิตร
รักชีวิตรักชาติศาสนา
ยังเปลี่ยนแปลงตะแบงบิดฤทธิ์เงินตรา
รักของแม่นั้นแลรักแท้   เอย

พระคุณแม่  เลิศฟ้า   มหาสมุทร
พระคุณแม่  สูงสุด   มหาศาล
พระคุณแม่  เลิศหล้า  สุธาธาร
ใครจะปาน  แม่ฉัน   นั้นไม่มี  

วันเกิด
งานวันเกิดยิ่งใหญ่ใครคนนั้น ฉลองกันในกลุ่มผู้ลุ่มหลง
หลงลาภยศสรรเสริญเพลินทะนง   วันเกิดส่งชีพสั้นเร่งวันตาย
อีกมุมหนึ่งซึ่งเหงาน่าเศร้าแท้         หญิงแก่แก่นั่งหงอยและคอยหา
โอ้วันนี้ในวันนั้นอันตราย  แม่คลอดสายโลหิตแทบปลิดชนม์
วันเกิดลูกเกือบคล้ายวันตายแม่ เจ็บท้องแท้เท่าไหร่ก็ไม่บ่น
กว่าอุ้มท้องกว่าคลอดรอดเป็นคน เติบโตจนบัดนี้นี่เพราะใคร
แม่เจ็บเจียนขาดใจในวันนั้น กลับเป็นวันลูกฉลองกันผ่องใส
ได้ชีวิตแล้วก็เหลองระเริงใจ ลืมผู้ให้ชีวิตอนิจจา
ไฉนเราเรียกกันว่าวันเกิด  วันผู้ให้กำเนิดจะถูกกว่า
คำอวยพรที่เขียนควรเปลี่ยนมา ให้มารดาคุณเป็นสุขจึงถูกแท้
เลิกจัดงานวันเกิดกันเถิดนะ ควรแต่จะคุกเข่ากราบเท้าแม่
รำลึกถึงพระคุณอบอุ่นแด  อย่ามัวแต่จัดงานประจานตัว
(นภาลัย  สุวรรณธาดา)

พ่อแก่ - แม่เฒ่า
พ่อแม่ก็แก่เฒ่า   จำจากเจ้าอยู่ไม่นาน
จะพบจะพ้องพาน   เพียงเสี้ยววานของคืนวัน
ใจจริงไม่ยากจาก   เพียงยังอยากเห็นลูกหลาน
แต่ชีพมิทนทาน   ย่อมร้าวรานสลายไป
ขอเถิดถ้าสงสาร   อย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ
คนแก่ชะแรวัย   คิดเผลอไผลเป็นแน่นอน
ไม่รักก็ไม่ว่า    เพียงเมตตาช่วยอาหาร
ให้กินและให้นอน   คลายทุกข์ผ่อน พอสุขใจ
เมื่อยามเจ้าโกรธขึ้ง   ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย
ร้องไห้ยามป่วยไข้   ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบโยน
เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่   แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน
หวังเพียงจะได้ยล   เติบโตจนสง่างาม
ขอโทษถ้าทำผิด   ขอให้คิดทุก ทุกยาม
ใจแท้มีแต่ความ   หวังติดตามช่วยอวยชัย
ต้นไม้ที่ใกล้ฝั่ง   มีหรือหวังอยู่นานได้
วันหนึ่งคงล้มไป   ทิ้งฝั่งไว้ให้วังเวง
(อ.สุนทรเกตุ)


PARENT
Like father, like son
พ่อเป็นอย่างไร ลูก็เป็นอย่างนั้น(ลูกไม้ย่อมหล่นไม่ไกลต้น)
Like mother, like daughter
แม่เป็นอย่างไรลูกสาวก็เป็นอย่างนั้น (ดูนางให้ดูแม่)
Spare the rod: Spoil the child
เก็บไม้เรียวไว้เด็กจะเสียคน (รักวัวให้ผูกรักลูกให้ตี)
In the child the father s image lies
ลักษณะของพ่อย่อมปรากฏอยู่ในลูก
He that has no children knows not what love is
คนไม่มีลูกจะไม่รู้จักความรัก
Next to God, the parents
พ่อแม่ย่อมเปรียบได้กับพระเจ้า
It is a wise father that knows his own son
พ่อที่ฉลาดย่อมเข้าใจลูกตัวเอง




ข้อมูลและสื่ออบรมการเป็นวิทยากร
- วิทยากร7 [27 กุมภาพันธ์ 2553 13:58 น.]
- วิทยากร6 [27 กุมภาพันธ์ 2553 13:58 น.]
- วิทยากร5 [27 กุมภาพันธ์ 2553 13:58 น.]
- วิทยากร4 [27 กุมภาพันธ์ 2553 13:58 น.]
- วิทยากร3 [27 กุมภาพันธ์ 2553 13:58 น.]
- วิทยากร2 [27 กุมภาพันธ์ 2553 13:58 น.]
- วิทยากร1 [27 กุมภาพันธ์ 2553 13:58 น.]
- วิทยากร0 [27 กุมภาพันธ์ 2553 13:58 น.]
- การพูด [27 กุมภาพันธ์ 2553 13:58 น.]
ดูทั้งหมด

Engine by MAKEWEBEASY