สถิติผู้เข้าชม
 ขณะนี้มีผู้เข้าใช้ 10
 ผู้เข้าชมในวันนี้ 144
 ผู้เข้าชมทั้งหมด 4,924,139
กรุณาฝาก Email ของท่าน
  เพื่อรับข่าวสาร ที่น่าสนใจ
18 ตุลาคม 2562
อา จ. อ. พ. พฤ ศ. ส.
  
10  11  12 
13  14  15  16  17  18  19 
20  21  22  23  24  25  26 
27  28  29  30  31     
             
  นิทานนานาชาติ
บ้านพักค้างคืนของทหาร
[27 กุมภาพันธ์ 2553 16:32 น.]จำนวนผู้เข้าชม 2686 คน

บ้านพักค้างคืนของทหาร

หลายปีมาแล้วทหารราบกองหนึ่ง ถูกส่งจากเมืองดับบลิน ไปที่เมืองด็อก ทหารหมู่หนึ่งมาถึงหมู่บ้านเฟอมอยในเวลาพลบค่ำ พวกทหารเหล่านั้นเหน็ดเหนื่อยและหิวโหย และนายสิบได้ถามหานายทหารที่เป็นผู้จัดหาที่พักให้ทหารเหล่านั้นพักนอน และหาอาหารให้เขารับประทานด้วยพวกทหารที่เหน็ดเหนื่อยอิดโรยได้พักนอนที่บ้านของนายทหาร ผู้จัดที่รับรองพวกนายทหารไปพักที่โรงแรม และพวกทหารอื่น ๆ ก็ แยกย้ายกันไปอยู่ตามบ้านของชาวบ้านบ้างสุดแท้แต่จะสะดอก บางคนก็ต้องนอนบนกองฟางและไม่มีอะไรกันนอกจากมันเผา

มีทหารคนหนึ่งที่เหนื่อยมากจนเขานอนหลับที่บ้านพักของนายทหารที่มีหน้าที่จัดที่รับรองพวกทหาร ชายผู้นี้มีชื่อว่าเน็ตฟลิน เมื่อนายทหารแจกจ่ายทหารไปพักตามบ้านต่าง ๆ หมดแล้วเน็ตฟลินได้ตื่นขึ้นและถามนายทหารว่าเขาจะพักค้างคืนที่ไหน นายทหารทราบดีว่าไม่มีที่เหลืออยู่ในหมู่บ้าน จึงคิดจะแกล้งเน็ตฟลิน

"ท่านจะได้ที่พักค้างคืนที่ดีที่สุดในหมู่บ้านเฟอมอย" นายทหารพูด "คืนนี้ท่านจะค้างที่บ้านของมิสเตอร์บารีแห่งคานเทียนา บ้านของเขาเป็นบ้านใหญ่ที่สุดในหมู่บ้านนี้"
เน็ตฟลินยินดีมากและไปดูบ้านของมิสเตอร์บารี เมื่อเขาไปแล้วนายทหารก็นั่งบนเก้าอี้และหัวเราะอย่างสนุกสนาน เพราะความจริงมีอยู่ว่าบารีแห่งคานเทียนาเป็นคนหนึ่งในบรรดาหัวหน้าหมู่บ้านในสมัยโบราณ และเขาตายหลายร้อยปีแล้ว และบ้านของเขาก็สลักหักพังเป็นกองหินอยู่บนยอดเขาสูง
ทหารที่น่าสงสารนั้นเดินไปเที่ยวหาบ้านของมิสเตอร์บารี ต่อมาอีกสักครู่เขาก็พบชาวบ้านคนหนึ่ง
"ท่านรู้จักทางไปบ้านมิสเตอร์บารีแห่งคานเทียนนาไหม?" ทหารถามชายนั้น "คืนนี้ฉันได้พักค้างคืนที่บ้านของเขา"
"ฉันจะบอกทางให้ท่าน" ชาวบ้านตอบ "แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินว่ามีทหารไปพักที่บ้านของมิสเตอร์บารีแห่งคาน
เทียนนา"
ชายนั้นชี้มือไปที่เนินเขาสูง "คานเทียนาอยู่ที่นั้น และบ้านของมิสเตอร์บารีอยู่บนยอดเขา"
เน็ตฟลินขอบคุณชายนั้น และถอนใจใหญ่เมื่อเขาเดินไปถึงเนินเขา เพราะระยะทางที่เดินขึ้นไปถึงยอดเขานั้นชันและมีหันขรุขระขณะที่เน็ตฟลินเดินไปก็ได้ยินเสียงคนควบม้ามาข้างหลัง พอหันไปดูก็เห็นชายร่างใหญ่ขี่ม้าสีเทาตัวใหญ่ ชายที่ขี่ม้าและหยุดม้าและถามเน็ตฟลินว่าเขาจะไปไหน
"ฉันจะไปที่บ้านของมิสเตอร์บารีแห่งคานเทียนา" เน็ตบอกชายนั้น
"โชคดีจริง ที่เราได้พบกัน ฉันนี่แหละมิสเตอร์บารีแห่งคานเทียนนา"
"ฉันได้รับคำสั่งให้มาพักค้างคืนที่บ้านของท่านคืนนี้"
"นายทหารที่จัดที่พักให้พวกทหารน่ะรึ ? ฉันรู้จักเขาดี เขามีวัวฝูงใหญ่ในหมู่บ้านและเขาเลี้ยงวัวนั้นในทุ่งคารคิดคาบริด" แล้วชายนั้นพูดว่า "ตามฉันมาสิ ฉันรับรองว่าท่านจะมีที่พักอย่างสบายในคืนนี้"
เขาเดินนำหน้าเน็ตไปบนไหล่เขา และเน็ตก็เดินตามไปรู้สึกสงสัยที่ชายนั้นช่างมีรูปร่างใหญ่โตเสียเหลือเกิน เมื่อทั้งสองคนพากันเดินไปถึงยอดเขาก็แลเห็นบ้านสามชั้นหลังใหญ่ มีไฟจุดสว่างไสวอยู่ที่หน้าต่าง ๆ บาน ตั้งแต่เกิดมาเน็ตฟลินังไม่เคยได้มีที่หลับนอนอย่างสบายเหมือนในคืนนี้ เขาได้รับประทานเนื้อย่างชิ้นใหญ่เป็นอาหารมื้อเย็น และมีเหล้าองุ่นอย่างดีดื่ม และได้ผิงไฟอย่างอบอุ่นภายหลังที่ได้รับประทานอาหารอย่างอิ่มหนำสำราญแล้ว เจ้าของบ้าน ก็พาเขาไปชั้นบนและให้เขานอน ในห้องที่สวยวามมีเตียงและที่นอนยัดขนนกอย่างอ่อนนุ่ม ก่อนที่บารีแห่งคานเทียนาจะเข้านอนคืนนั้นเขาได้เอาหนังวัวสีดำเป็นมันมีจุดสีขาวสองจุดบนหนังนั้นให้เน็ตและบอกว่ามันเป็นหนังวัวที่ถูกฆ่าตาย และเขาได้กินเนื้อของมันเมื่อตอนเย็น "ฝากหนังวัวนี้ไปให้นายทหารที่จัดที่พักให้ท่านด้วย บอกเขาว่ามิสเตอร์บารีแห่งคานเทียนาส่งหนังวัวนี้มาให้เขา" เน็ตรับรองว่าจะทำตามที่เขาขอร้อง แล้วเขาก็ปีนขึ้นเตียงและนอนหลับอย่างสบาย
เช้าวันรุ่งขึ้นแสงแดดอันอบอุ่นที่ส่องมาต้องหน้าเน็ตทำให้เขาตกใจตื่น เขารู้สึกประหลาดใจที่ได้เห็นตัวเขาเองนอนอยู่บนไหล่เขากลางแจ้ง มีท้องฟ้าสีน้ำเงินอยู่เบื้องบนและเสียผึ้งร้องหึ่ง ๆ อยู่ริมหูของเขา เตียงและที่นออนอันอ่อนนุ่ม บ้านสามชั้นและมิสเตอร์บารีแห่งคานเทียนาได้หายไป มีแต่กองหินบนยอดเขาแต่เน็ตเห็นว่าเขายังมีหนังวัวที่มิสเตอร์บารีสั่งให้เขานำไปฝากนายทหารที่จัดที่พักให้เขา

เน็ตลุกขึ้นยืนและเดินลงไปจากไหล่เขาอย่างประหลาดใจ เขาตรงไปที่บ้านของนายทหาร นายทหารยิ้มกับตัวเองเมื่อเห็นทหารที่เขาแกล้งเมื่อตอนกลางคืน
"ท่านไปถึงคานเทียนาได้อย่างไร ?" เขาถามเน็ต
"บ้านนั้นน่าสบายที่สุด" เน็ตตอบ "และเจ้าของบ้านได้มอบของขวัญมาให้ท่าน" แล้วเน็ตก็ส่งหนังวัวให้นายทหาร นายทหารประหลาดใจเมื่อได้ฟังคำบอกเล่าของเน็ต พอเขารับเอาหนังวัวมาเด็กเลี้ยงวัวของเขาก็วิ่งเข้ามาในห้อง
"วัวตัวดีที่สุดในทุ่งคาริคบริดหายไป" เด็กนั้นร้อง แล้วเขาก็มองเห็นหนังวัวที่นายทหารถือยู่ "หนังวัวที่ท่านถือยู่นั่นแหละเป็นหนังวัวตัวนั้น ฉันจำจุดขาว สองจุดนั้นได้
แล้วนายทหารก็รู้สึกว่าบารีแห่งคานเทียนาได้ลงโทษเขาในการที่เขาได้แกล้งเน็ต และเขาสัญญาว่าจะไม่ท่าเช่นนั้นอีก ส่วนเน็ตฟลินและทหารอื่น ๆ ได้เดินทางออกจากเมืองด็อกในตอนเช้า และพากันเดินไปถึงจุดหมายปลายทางของเขา

 




นิทานนานาชาติ
- โอรสธิดาของเจ้าชายเลีย [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:32 น.]
- อึ่งอางกับวัว [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:32 น.]
- อันตรธาน 5 [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:32 น.]
- อักษรสูงค่าราคาตัวละหนึ่งพัน [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:32 น.]
- เหยื่อผู้ถูกสังเวย [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:32 น.]
- หินวิเศษแห่งหมู่บ้านพลูเวอนิค [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:32 น.]
- หมียังไม่ตาย [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:32 น.]
- สี่สหาย [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:32 น.]
- สินค้าวิเศษประมาณค่าบ่มิได้ [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:32 น.]
- แม่เฒ่าฮอลลี [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:32 น.]
ดูทั้งหมด

Engine by MAKEWEBEASY