สถิติผู้เข้าชม
 ขณะนี้มีผู้เข้าใช้ 34
 ผู้เข้าชมในวันนี้ 104
 ผู้เข้าชมทั้งหมด 3,055,828
กรุณาฝาก Email ของท่าน
  เพื่อรับข่าวสาร ที่น่าสนใจ
29 เมษายน 2560
อา จ. อ. พ. พฤ ศ. ส.
      
10  11  12  13  14  15 
16  17  18  19  20  21  22 
23  24  25  26  27  28  29 
30             
  นิทานนานาชาติ
ชาวนากับนางหมาป่า
[27 กุมภาพันธ์ 2553 16:14 น.]จำนวนผู้เข้าชม 3129 คน

นิทาน"ชาวนากับนางหมาป่า"
พญาหมาป่าผู้ยิ่งใหญ่แห่ง"เบียงโคเซเลสเต้"

ณ..เหมันตฤดูแห่งท้องทุ่งนิรนาม
ชายหนุ่มแห่งทะเลข้าวสาลีก้าวย่างไปในดินแดน
ซึ่งเขาเชื่อว่าได้ถือกำเนิดขึ้นที่นี่
เดินไปด้วยความหวังว่า
ภาพฝันแห่งอดีตกาล
จะสะท้อนกลับมายังดวงตาแห่งจินตภาพอีกคราครั้ง
ก่อนจะกลับคืนสู่โลกที่ตนอยู่ บ้านที่คนเคยเนา ที่ซึ่งเขาเคยเป็น
แต่ทันใดนั้น........โสติประสาทก็ยินสรรพเสียงของความบาดเจ็บ
และในขณะเดียวกันกลิ่นอายของหยดเลือดก็แผ่ซ่านมาตามระลอกลมที่ย้อนยอก
..ณ...ทุ่งน้ำแข็งนิรนาม
ความบาดเจ็บ ....มันเป็นความบาดเจ็บของนักล่าที่แข็งแกร่ง นักล่าผู้กระหายเลือด
แต่บัดนี้นักล่าต้องล้มร่างด้วยคมเขี้ยวของผู้ร่วมเผ่าพันธ์ที่แข็งแกร่งกว่า
พิษแห่งบาดแผล ร้าวลึกดั่งดวงตราแห่งผู้แพ้
ชายหนุ่มเพ่งพินิจไปยังนางพญาหมาป่าที่อ่อนแรงตัวนั้น
ดวงตาของมัน......อ้อนวอน ร้องขอชีวิตผ่านภาษาแห่งนามธรรมและเสียงสะท้านพร่าของลมหายใจอันรวยริน
ชายหนุ่มอุ้มร่างนางหมาป่าขึ้นไว้ในอ้อมกอด เพียงให้ไออุ่นจากอ้อมอกแผ่ซ่านไปยังร่างอันสั่นเทาจากความหนาวที่โหดร้าย และไม่ลืมที่จะเยียวยาบาดแผลของมันด้วยความอุ่นอันแผ่ซ่านจากเรือนกาย
ณ ........กระท่อมไม้สักสีน้ำผึ้ง นางหมาป่านอนเลียแผลด้วยดวงตาที่เปี่ยมหวัง
แต่กระนั้นความอ่อนนุ่มของผ้าห่ม ระอุอุ่นจากเตาผิงรูปโดม ผสานไอร้อนที่ซาบซ่านจากผ่ามือของชายหนุ่ม
ซึ่งทำให้นางหมาสั้นสะท้านแต่..ทว่า.พิษบาดแผลของมันกลับทุเลาขึ้นอย่างอัศจรรย์
รุ่งอรุณ อันหนาวยะเยือก....เยียบ แห่งทุ่งน้ำแข็ง นางหมาลุกขึ้นยืนหยัดสลัดความป่วยไข้ที่ฝังแน่นในกายา
หายไปอย่างประหลาด ขนที่มันวาว ใบหูทั้งสองที่ชูชั้น พวงหางอันสง่างามดั่งสัญญาญบ่งบอกว่า มันจะกลับไปสู่ความเป็นนักล่ากระหายเลือดนับแต่วินาทีนี้
พร้อม...ที่จะออกล่าเหยื่อ โดยที่ไม่สนใจที่จะหยุดฟังเสียงแห่งสายลมที่พริ้วผ่านทุ่งข้าวสาลีที่ซึ่งมันเคย
ทิ้งร่างเผชิญกับความตายอยู่เพียงลำพังและไม่มีวันที่จะหยุดฟังเสียงอันอ่อนไหวแห่งสายลมใดอีกต่อไป มันกระซิบในใจดังๆว่า

" ข้าคือนางพญาหมาป่า ข้าคือนักล่า นักล่าอย่างข้าจะหยุดฟังเสียงแห่งสายลมที่พัดผ่านทุ่งข้าวสาลีได้อย่างไรกัน หากข้ากะทำเยี่ยงนั้น
ข้าจะเป็นนักล่าที่ยิ่งใหญ่ได้อย่างกันข้าจะไม่มีวันนั่งดูดาว ข้าจะไม่มีวันหลั่งน้ำตา หากข้ากระทำเช่นนั้น ข้าก็ไม่ต่างอะไรกับกระต่ายน้อยที่อ่อนแอ รอวันสังเวยชีพแด่กรงเล็บแห่งพญาเหยี่ยว หาใช่ผู้ยิ่งใหญ่ไม่"


สิ้นเสียงแห่งหัวใจแห่งนางพญาหมา เสียงฝีเท้าที่เหยียบย่างอย่างช้า ช้า ช้า ทว่าหนักหน่วง ค่อยๆย่างก้าวที่ละน้อย ละน้อย เพื่อสูดไอหนาวแห่งเหมันตกาลเป็นครั้งแรกหลังจากจมดิ่งอยู่ในห้วงแห่งพิษไข้อยู่หลายเพลา
ฝีเท้าย่างเหยาะ เหยาะ ย่าง แล้วทรุดร่างสีน้ำตาลเทาต่อหน้าชายหนุ่ม เสมือนสำนึกคำพรแห่งพระผู้เป็นเจ้าที่ได้ประทานชีวิตใหม่ให้กับ
เจ้าหมาให้กลับคืนมาอีกคราครั้ง รอให้ชายหนุ่มก้าวเดินไปหามันอย่างช้าๆ แล้วนำฝ่ามือที่เปี่ยมล้นความอาทรสัมผัสลงบนศรีษะแล้วโอบกอดมันไว้ในอ้อมอกเช่นที่เคยกระทำ ในยามที่มันยังไม่สร่างพิษไข้ แต่ชายหนุ่มก็ได้หันหลังให้มันพร้อมเดินจากไปโดยที่ไม่หันกลับมา แม้มันจะอ้อนว่า"ได้โปรดกรุณาข้าครั้งสุดท้ายเถิด" ด้วยสำนึกในห้วงคำนึงตลอดเวลาว่า มันคือหมาป่า ย่อมมีสันดานดิบที่กำเนิดจากป่า คงไม่มีวันจะทำให้"เชื่อง" ได้แม้ว่ามันจะเคยขอร้องว่าช่วยทำให้มัน"เชื่อง" ชายหนุ่มตระหนักดีกว่าไม่มีวันที่จะทำให้
สรรพชีวิตที่มาจากป่าให้เชื่องอย่างสนิทใจได้ หมาป่าไม่มีวันโศกเศร้า หมาป่าไม่มีวันหลั่งน้ำตา เพราะจิตสำนึกของมันคือ นักล่า หรือว่าชายหนุ่มไม่อยากให้นิทาน "ชาวนากับงูเห่า" มันเกิดขึ้นซ้ารอยกับเขาอีก
หรือชายหนุ่มรู้ในมโนสำนึกว่านี่คือ"เล่ห์ของนางหมาป่า" ที่ชายหนุ่มไม่มีวันจะหลงกล
ชายหนุ่มเดินกลับไปสู่กระท่อมไม้สักสีน้ำผึ้งเขาเขาอีกครั้ง พร้อมกับโยนนิทานไร้สาระทุกๆเล่มลงสู่เตาผิงรูปโดม ปล่อยให้เปลวไฟเผาผลาญมันที่ละเล่ม ละเล่ม จนหมด พร้อมกับเปล่งวาจาในใจว่านิทานดั่งกล่าวไม่เคยเกิดขึ้นบนโลกใบนี้ ชายหนุ่มพลันนึกถึงสิ่งที่ผู้เฒ่าบอกขานเรื่องราวในอดีตกาลให้เขาฟังว่า มีนางหมาป่าบาดเจ็บซมซานมาขอชีวิตแก่หนุ่มชาวนามาหลายชั่วอายุคน แต่ไม่เคยมีหนุ่มชาวนาผู้ใดรอดชีวิตจากคมเขี้ยวอันแข็งแกร่งคมกริบของนางหมาป่าเลยแม้แต่คนเดียว
ชายหนุ่มยิ้มเยาะอย่าพึงใจตนไม่ทันตกเป็นเหยื่ออันโอชะจากคมเขี้ยวขาววาววับของนาง
แต่เขาก็ตั้งคำถามอยู่ในใจว่า ใครจะเป็นเหยื่อเขี้ยวฆาตกรของนางพญาหมาแห่งทุ่งน้ำแข็งเป็นรายต่อไป

 




นิทานนานาชาติ
- โอรสธิดาของเจ้าชายเลีย [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:14 น.]
- อึ่งอางกับวัว [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:14 น.]
- อันตรธาน 5 [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:14 น.]
- อักษรสูงค่าราคาตัวละหนึ่งพัน [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:14 น.]
- เหยื่อผู้ถูกสังเวย [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:14 น.]
- หินวิเศษแห่งหมู่บ้านพลูเวอนิค [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:14 น.]
- หมียังไม่ตาย [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:14 น.]
- สี่สหาย [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:14 น.]
- สินค้าวิเศษประมาณค่าบ่มิได้ [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:14 น.]
- แม่เฒ่าฮอลลี [27 กุมภาพันธ์ 2553 16:14 น.]
ดูทั้งหมด

Engine by MAKEWEBEASY