สถิติผู้เข้าชม
 ขณะนี้มีผู้เข้าใช้ 14
 ผู้เข้าชมในวันนี้ 1,082
 ผู้เข้าชมทั้งหมด 2,986,661
กรุณาฝาก Email ของท่าน
  เพื่อรับข่าวสาร ที่น่าสนใจ
24 มีนาคม 2560
อา จ. อ. พ. พฤ ศ. ส.
   
10  11 
12  13  14  15  16  17  18 
19  20  21  22  23  24  25 
26  27  28  29  30  31   
             
  นิทานนานาชาติ
ข้าวศักดิ์สิทธิ์
[27 กุมภาพันธ์ 2553 15:43 น.]จำนวนผู้เข้าชม 2598 คน

ข้าวศักดิ์สิทธิ์  
  
            ครั้งหนึ่งในหมู่บ้านแห่งหนึ่งอยู่ห่างจากทางทิศตะวันอกของกรุงปักกิ่งประมาณ 25 ไมล์มีหลวงจีนองค์หนึ่งอาศัยอยู่หลวงจีนองค์นี้เป็นคนชั่วร้ายมาก แต่แกล้งทำเป็นคนบริสุทธิ์ชอบธรรมและถือศีลกินเพล และสอนพวกเด็ก ๆ ที่มาเรียนหนังสือด้วยแต่แท้ที่จริงนั้นหลวงจีนองค์นี้ต้องการเงิน และอาหารจากพวกเด็ก ๆ ที่มาเรียนหนังสือด้วย
            มีเด็กคนหนึ่งที่หลวงจีนเกลียดชังมากกว่าคนอื่น ๆ เด็กคนนี้ชื่อหยาง หยางชอบเรียนหนังสือและเชื่อทุกอย่างที่อาจารย์บอก แต่หยางค่อนช้างสมองทึบเรียนหนังสือได้ช้าและโง่ และครอบครัวของเขายากจนจึงไม่มีเงินทองและอาหารมาให้อาจารย์เหมือนเด็กอื่น ๆ ที่ร่ำรวย
            วันหนึ่งหยางและหลวงจีนผู้ชั่วร้ายเดินทางไปด้วยกันในบริเวณภูเขาทั้งสองคนปีนขึ้นไปสูงเกือบถึงยอดเขา ซึ่งไม่มียอดเขา ซึ่งไม่มีหมู่บ้านและผู้คน ทันใดนั้นหลวงจีนก็เกิดความคิดแยบคายอยางหนึ่ง "เด็กคนนี้โง่มากและจะทำอะไร ๆ ทุกอย่างที่เราบอกให้ทำ "หลวงจีนรำพึงในใจ "ถ้าเราบอกให้มันอยู่ภูเขานี้จนกว่าเราจะกลับมามันก็จะอยู่ และมันจะอดอาหารตาย"
            หลวงจีนจึงพูดกับหยางว่า "เราจะต้องไปเยี่ยมนักปราชญ์คนหนึ่ง อยู่ทางเขาด้านโน้น เจ้าจงรอเราอยู่ที่นี่ เราจะไปหลายวันแต่เราจะกลับมาอีก"
            "ผมจะรอท่านอาจารย์" หยางตอบ "แต่ถ้าท่านไปนานหลายวัน เวลาผมหิวผมจะเอาอะไรกิน ?"
            "กินก้อนหินก็ได้ บนเขานี้มีหินเยอะแยะ
            "แล้วผมจะเอาอะไรต้มหินนั้นละครับ ?"
            ใช้เท้าของเจ้าก็ได้ ถ้าไม่มีอะไรอื่นทำฟืน
            หยางคิดว่าสิ่งที่อาจารย์บอกให้ทำนั้นแปลกประหลาดมาก แต่หยางเชื่อาจารย์เสมอเพราะคิดว่าหลวงจีนเป็นคนฉลาด แล้วหลวงจีนก็จากไปทิ้งให้หยางอยู่คนเดียวบนภูเขา
            ครั้นรุ่งเช้าหยางก็รู้สึกหิว จึงหยิบหินขาวเกลี้ยง ๆ มาสองสามก้อนและเอาใส่ลงในชามที่เขาถือติดมือไปด้วย เขาเอาใบไม้และเศษไม้มากองข้างใต้ชามนั้น แต่เขาไม่มีอะไรจุดไฟ เขานึกถึงคำที่อาจารย์บอกขึ้นมาได้จึงนั่งลงเหยียดเท้าออกไปที่ใต้ใบไม้
            ต่อมาอีกสักครู่ หยางก็รู้สึกว่าเท้าของเขาอุ่นสบาย ไม่ร้อนหรือเย็นเกินไป ต่อมาอีกสักครู่เขาก็ลุกขึ้นมองดูในชามและเห็นมีข้าวร้อน ๆ ในชามนั้น "ท่านอาจารย์ของเราช่างฉลาดเหลือเกิน" หยางคิด "ใครจะเชื่อว่าก้อนหินจะกลับกลายเป็นข้าวได้"
            ต่อมาอีกราว ๆ หนึ่งสัปดาห์หลวงจีนผู้ชั่วร้ายได้กลับมา หลวงจีนประหลาดใจที่เห็นหยายงยังไม่ตายและมีท่าทางร่าเริงแจ่มใส "ขอบคุณท่านอาจารย์ ที่บอกผมเรื่องให้เอาหินกินแทนข้าว" หยางร้องบอกเมื่อเห็นหลวงจีน "คราวนี้ผมจะไม่ต้องหิวอีก" แต่หลวงจีนโกรธมาก ขณะที่ทั้งสองคนพากันเดินลงไปตามไหล่เขาที่สูงชัน หลวงจีนก็ผลักหยางตกลงจากหน้าผา "สิ้นเคราะห์ไปที่ไอ้เด็กเวร" หลวงจีนผู้ชั่วร้ายคิด "ขณะที่ชะโงกหน้าดูว่าหยางตกลงจากหน้าผาหรือไม่ 

            แต่แล้ว หลวงจีนก็ต้องประหลาดใจที่ได้เห็นหยางยืนอยู่บนดอกบัวศักดิ์สิทธิ์ ที่รองรับเท้าของพวกเทพเจ้าเมื่อเดินทางจากสวรรค์มายังแผ่นดินโลก หรือจากโลกขึ้นสวรรค์ หยางยืนอยู่บนดอกบัวศักดิ์สิทธิ์และลอยไปสู่แดนสวรรค์ และถ้าหลวงจีนอยู่ใกล้พอก็คงจะได้ยินเสียงหยางร้องว่า "ขอบคุณท่านอาจารย์ ขอบคุณ….."
            "ดีละ" หลวงจีนคิด "เราเห็นจะต้องไปสวรรค์บ้างเพราะการไปสวรรค์ดู ๆ ก็ไม่เห็นจะยากเย็นอะไร" แล้วหลวงจีนก็กระโดดจากหน้าผา แต่ไม่มีดอกบัวศักดิ์สิทธิ์รองรับไว้ หลวงจีนตกจากหน้าผาลงไปในหุบเขาเบื้องล่างถึงแก่ความตาย
            ต่อมาอีกไม่ช้าพวกชาวบ้านก็รู้เรื่องนี้ ชาวบ้านสองสามคนได้ปีกขึ้นไปบนภูเขาตรงที่ หลวงจีนทิ้งหยางให้อดอาหารตาย และเขาพบข้าวศักดิ์สิทธิ์ที่หยางหุงตกอยู่บนดินพวกเขาเหล่านั้นจึงทราบเรื่องนี้เป็นความจริง และหินได้กลายเป็นข้าวจริง ๆ
            พวกชาวบ้านจึงสร้างวัดขึ้น เรียกชื่อว่า "วัดข้าวศักดิ์สิทธิ์" และเอาข้าวนั้นเก็บไว้ในหีบพิเศษไว้ในห้องโถงใหญ่ของวัด หลายคนได้มาดูข้าวนั้น
คืนหนึ่งมีโจรสามคนมาปล้นวัด พวกโจรขโมยเอาทุกสิ่งทุกอย่างที่มันพบในวัดนั้น มันขโมยสบงจีวรของหลวงจีน เชิงเทียน และขโมยเงินของพระที่เก้บเอาไว้จะสร้างห้องใหม่ในวัดนั้น มันขโมยเอาที่เผาเครื่องหอมและเทียนไปและดอกบัวทองคำที่วางอยู่บนแท่นบูชา ดอกบัวนั้นพวกพระทำไว้เพื่อเป็นที่ระลึกถึงดอกบัวที่พาหยางลอยขึ้นสวรรค์และเมื่อพวกโจร เห็นหีบข้าวศักดิ์สิทธิ์ในห้องโถงใหญ่ มันดีอกดีใจจึงพากันนั่งกินข้าวนั้น พวกหลวงจีนได้เตือนว่าข้าวนั้นเป็นข้าวศักดิ์สิทธิ์ แต่มันกลับหัวเราะ และพูดว่า          "ข้าวศักดิ์มีรสอร่อยกว่าข้าวธรรมดา"
            ภายหลังที่พวกโจรได้กินข่าวหมดแล้วก็พากินเดินลงจากภูเขา มันรู้สึกพอใจมาก จึงร้องเพลงและคุยกันอย่างสนุกสนานไปตามทางแต่ทันใดนั้นเองโจรคนหนึ่งได้หยุดยืนและร้องว่า "ข้าวศักดิ์ เรากินข้าวศักดิ์" แล้วโจรทั้งสามคนก็ล้มลงบนพื้นดิน เพราะข้าวที่กินเข้าไปได้กลับกลายเป็นหินในท้องของพวกโจร มันจึงท้องแตกตายทั้งสามคน
            เช้าวันรุ่งขึ้นพวกหลวงจีนที่วัดข้าวศักดิ์สิทธิ์พบพวกโจรนอนตายอยู่บนไหล่เขา เมื่อพวกหลวงจีนเหล่านั้นลงไปหาวื้ออาหารในหมู่บ้านพวกหลวงจีนทราบทันที่ว่ามีอะไรเกิดขึ้น แต่ก็ไม่สามารถจะช่วยอะไรพวกโจรได้ เพราะทั้งสามคนตายเสียแล้ว
            ดังนั้นพวกหลวงจีนจึงขนของที่พวกโจรขโมยไปกลับมาที่วัดอีกหลวงจีนไมมีข้าวศักดิ์สิทธิ์ จะเอาใส่หีบแทนข้าวที่พวกโจรกินหมดไป ต่พวกหลวงจีนเอาข้าวที่เหลืออีกสองสามเมล็ดใส่หีบและเก็บไว้เป็นสิ่งที่มีค่ายิ่ง แล้วสร้างห้องใหม่ในวัด ห้องนั้นทาสีทอง สีน้ำเงิน และมีประตูสีแดง แล้วเอาเชิงเทียนสูงวางไว้ทั้งสองข้างห้อง และจุดเทียนตลอดวัน และวางหีบข้าวไว้ที่นั่น
            หลังจากนั้นวัดข้าวศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นวัดที่มีชื่อเสียง ทุกวันนี้วัดนี้ยังตั้งอยู่บนภูเขาห่างจากทิศตะวันตกของเมืองปักกิ่ง 25 ไมล์ และพวกนักธุดงค์ได้เดินทางมาจากสถานที่ต่าง ๆ ที่อยู่ห่างไกลหลายร้อยไมลืเพื่อจะดูข้าวศักดิ์สิทธิ์ที่ยังเหลืออีกสอบสามเมล็ด แต่ไม่มีใครกล้าแตะต้องข้าวนั้นเลยแม้แต่พวกโจร

 





นิทานนานาชาติ
- โอรสธิดาของเจ้าชายเลีย [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:43 น.]
- อึ่งอางกับวัว [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:43 น.]
- อันตรธาน 5 [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:43 น.]
- อักษรสูงค่าราคาตัวละหนึ่งพัน [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:43 น.]
- เหยื่อผู้ถูกสังเวย [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:43 น.]
- หินวิเศษแห่งหมู่บ้านพลูเวอนิค [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:43 น.]
- หมียังไม่ตาย [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:43 น.]
- สี่สหาย [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:43 น.]
- สินค้าวิเศษประมาณค่าบ่มิได้ [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:43 น.]
- แม่เฒ่าฮอลลี [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:43 น.]
ดูทั้งหมด

Engine by MAKEWEBEASY