สถิติผู้เข้าชม
 ขณะนี้มีผู้เข้าใช้ 22
 ผู้เข้าชมในวันนี้ 2,139
 ผู้เข้าชมทั้งหมด 3,439,247
กรุณาฝาก Email ของท่าน
  เพื่อรับข่าวสาร ที่น่าสนใจ
20 ตุลาคม 2560
อา จ. อ. พ. พฤ ศ. ส.
10  11  12  13  14 
15  16  17  18  19  20  21 
22  23  24  25  26  27  28 
29  30  31         
             
  นิทานนานาชาติ
ขวดแก้วสีเขียว
[27 กุมภาพันธ์ 2553 15:42 น.]จำนวนผู้เข้าชม 3168 คน

ขวดแก้วสีเขียว

    แพ้ดดี้โอทูล บริดเจ็ด ภรรยาของเขาและลูก ๆ สามคนอาศัยอยู่ในบ้านนาเล็ก ๆ สีขาว แพ้ดดี้ เช่าบ้านนาและที่ดินจากเจ้าของที่ดินซึ่งมีใจแข็งกระด้างปราศจากความเมตตาปรานี่

    ที่แรกครอบครัวของเขามีความเป็นอยู่อย่างเรียบร้อย แล้วเขาก็โชคร้าย ไก่ที่เขาเลี้ยงไว้ตาย และข้าวโอ๊ตก็เสียหาย มีแต่วัวสีแดงเหลืออยู่ตัวเดียว เด็กสามคนต้องอดยากหิวโหย และแพ้ดดี้ทราบว่าเขาไม่มีเงินเสียค่าเช่านา เขากลัวว่าเจ้าของที่ดินจะขับไล่เขาไปจากบ้าน
            "เราจะทำอย่างไรดี" เขาถามภรรยา
            "เราต้องเอาวัวไปขายที่ตลาดเมืองค็อก" นางตอบ

    ดังนั้นเช้าวันรุ่งขึ้นแพ้ดดี้จึงออกจากบ้านแต่เช้าตรู่ เขาไล่ต้อนวัวไป และเดินข้ามเนินเขาไปที่เมืองค็อก พอถึงเวลาเที่ยงแพ้ดดี้ก็เดินไปถึงเนินเขาอยู่นอกเมืองค็อก เนินเขานั้นเป็นเนินเขาเล็ก ๆ มีรูปร่างกลม ๆ และมีหญ้าเขียวสดปกคลุมและแพ้ดดี้คิดในใจว่าเนินเขานี้เป็นที่ ๆ พวกนางฟ้าอาศัยอยู่เพราะแพ้ดดี้ทราบว่ายังมีนางฟ้าอีกมากมายที่อยู่ในไอแลนด์
    ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงทักอยู่ใกล้ ๆ ว่า "สวัสดี แพ้ดดี้โอทูล" แพ้ดดี้สะดุ้ง และมองเห็นชายร่างเล็กคนหนึ่งยืนอยู่ข้างๆ
 เขา ชายนั้นสวมเสื้อสีเขียว สวมรองเท้าสีแดงปลายแหลม และหมวกสีดำทรงสูง

            "สวัสดี" แพ้ดดี้ตอบ พลางนึกสงสัยว่าชายนั้นรู้จักชื่อเขาได้อย่างไร
            "ท่านจะเอาวัวนั้นไปไหน"
            "จะเอาไปขายที่ตลาดเมืองค็อก"
            "ท่านจะขายวัวนั้นให้ฉันได้ไหม"
            "ท่านจะให้อะไรฉันสำหรับวัวตัวนี้"
    ชายร่างเล็กเอามือล้วงกระเป๋าหยิบขวดแก้วสีเขียวใบหนึ่งออกมา "ฉันจะเอาขวดนี้ให้ท่าน" เขาพูด
    แพ้ดดี้มองดูขวดแล้วก็หัวเราะเสียงดัง "ท่านคิดว่าฉันจะโง่ถึงกับจะยอมเอาวัวสีแดงของฉันแลกกับขวดแก้วสีเขียวของ
ท่านรึ"
     ชายร่างเล็กทำหน้าบึ้ง "เอาขวดไปและเอาวัวมาให้ฉัน ท่านจะไม่เสียใจที่ได้เอาวัวของท่านแลกขวดของฉัน เมื่อท่านกลับ
ถึงบ้านจงกวาดบ้านให้สะอาด หาผ้าสะอาด ๆ ปูโต๊ะ และวางขวดลงบนพื้นดิน และพูดว่าดังนี้ จงทำหน้าที่ที่ของเจ้า แล้วท่านจะได้เห็นว่ามีอะไรเกิดขึ้น"
            แพ้ดดี้รู้สึกสนใจในถ้อยคำเหล่านี้จึงเอาวัวมอบให้ชายร่างเล็กและรับขวดมา
            "ลาก่อนแพ้ดดี้โอทูล คราวนี้ท่านเป็นคนรวยแล้ว" ชายร่างเล็กร้อง ขณะที่เดินลับไปหลังเนินเขา และต้อนวัวไปด้วย
            "ขอบคุณพระเจ้า คราวนี้เราไม่ต้องอดยากกันอีกแล้ว" แพ้ดดี้พูดเมื่อกลับถึงบ้าน
            "ทำไมกลับมาเร็วนักล่ะ ?" ภรรยาของเขาถาม "ขายวัวได้หรือยัง ? และนั่นขวดอะไรที่เธอเอาใส่ไว้ในกระเป๋า ?"
            "ขวดที่ฉันเอาวัวแลกมา" แพ้ดดี้ตอบพลางเอาขวดมาวางบนโต๊ะ
            ภรรยาของเขาพูดไม่ออก "เธอหมายความว่าเธอเอาวัวของเราและกับขวดแก้วบ้า ๆ นั่นรึ"
   
แล้วแพ้ดดี้เล่าเรื่องที่เขาพบคนแคระให้นางฟัง และบริดเจ็ดก็นึกสงสัยว่า เรื่องที่สามีพูดเป็นจริงหรือไม่ นางจึงลุกขึ้นกวาดพื้นห้องและหาผ้าสะอาด ๆ มาปูโต๊ะตามที่สามีบอกให้ทำ

    แพ้ดดี้วางขวดลงบนพื้นดิน และพูดว่า "จงทำหน้าที่ของเจ้า" จากขวด ทันใดนั้นเขาก็เอาจานเงินจานทองมาวางบนโต๊ะและในจานเหล่านั้นมีอาหารท่อร่อยที่สุด แล้วคนแคระทั้งสองก็กลับเข้าไปในขวดตามเดิม
     แพ้ดดี้และบริเจ็ดมีความชื่นชมยินดีมาก เขาให้ลูกสามคนมากินอาหารที่โต๊ะและทุก ๆ คนไดรับประทานอย่างเอร็ดอร่อย
      หลังจากนี้แพ้ดดี้ก็เอาจานเงิน จานทองไปขายได้เงินมากมายและโดยเหตุที่เขาได้จานเงินจานทองทุก ๆ วันเขาจึงมีเงินทองใช้สอยไม่ขาดมือ
      คราวนี้เจ้าของที่ดินสงสัยว่าแพ้ดดี้ร่ำรวยขึ้นมาได้อย่างไร วันหนึ่งเขาจึงมาเยี่ยมแพ้ดดี้ และรบเร้าให้แพ้ดดี้บอกความลับให้เขาทราบ ในที่สุดแพ้ดดี้ก็บอกความลับแก่เจ้าของที่ดิน ชายนั้นอยากได้ขวด และสัญญาว่าจะเอาเงินให้แพ้ดดี้เป็นจำนวนมากมายที่แรกแพ้ดดี้ปฏิเสธ แต่เมื่อเจ้าของที่ดินเพิ่มราคามากขึ้น เขาก็ยอมตกลงในที่สุด และเอาขวดให้เจ้าของที่ดินไป
     "เวลานี้เราก็มีเงินทองมากแล้ว" เขาคิด "เราจะร่ำรวยตลอดชีวิต"
      แต่แพ้ดดี้เข้าใจผิด ยิ่งนานวันเงินทองที่เขามีอยู่ก็ร่อยหรอลงทุกที่ และอีกไม่นานนักขาก็ต้องเอาวัวไปขายที่ตลาดเมืองค็อกอีกเมื่อเขาเดินไปถึงเนินเขาที่มีหญ้าเขียวสดตรงที่ ๆ เขาเคยพบคนแคระแพ้ดดี้ก็ต้องประหลาดใจ ที่ได้ยินเสียงแหลมที่เขาจำได้ที่ทักเขาอีก "แพ้ดดี้ โอทูล ฉันบอกท่านแล้วว่าท่านจะร่ำรวย"
      "จริงสิ ครั้งหนึ่งฉันร่ำรวย แต่เวลานี้ฉันยากจนอีกแล้วแพ้ดดี้ตอบอย่างเศร้าสลด
       แล้วคนแคระก็หยิบขวดแก้วสีเขียวอีกใบหนึ่งมาให้แพ้ดดี้และพูดว่า "ท่านทราบแล้วว่าท่านจะทำอะไรกับขวดนี้"
       แพ้ดดี้มีสีหน้าแจ่มใสขึ้น เขารีบรับขวดมาและกลับบ้าน
       "เรามีโชคดีอีก" บริเจ็ดร้องเมื่อเห็นขวดแก้วใบที่สอง นางรีบกวาดพื้นและเอาผ้าสะอาดมาปูโต๊ะ
       แพ้ดดี้วางขวดลงบนพื้นดิน และพูดว่า "จงทำหน้าที่ของเจ้า"
       แต่แล้วทั้งสองคนก็ต้องตกใจ กลัวเพราะมีชายรูปร่างล่ำสันแข็งแรงสองคนออกมาจากขวดและเอาไม้ตีเขาจนเจ็บปวดไปหมดทั้งตัว เมื่อสองคนถูกตีแล้ว แพ้ดดี้ก็คิดอุบายได้อย่างหนึ่งจึงเอาขวดนั้นไปที่บ้านเจ้าของที่ดิน เจ้าของที่ดินก็รับจะเอาขวดนั้นไว้อีก แพ้ดดี้เอาขวดวางบนโต๊ะ และมีชายสองคนออกมาตีเจ้าของที่ดินจนฟกซ้ำดำเขียวไปหมดทั้งตัว
            "ช่วยด้วย ช่วยด้วย" เจ้าของที่ดินร้อง "แพ้ดดี้ ช่วยบอกให้เขาเลิกตีฉันที่"
            "เขาจะไม่หยุดจนกว่าท่านจะเอาขวดใบเก่าคืนให้ฉัน"
            "เอาคืนไปสิ วางอยู่บนหิ้งนั่นแน่ะ" เจ้าของที่ดินตอบ
            แพ้ดดี้หยิบขวดแก้วสีเขียวใบแรกจากหิ้ง และเมื่อเขาได้ขวดแล้วชายร่างใหญ่สองคนที่ออกมาตีเจ้าของที่ดินก็กลับเข้าไปในขวด

    ดังนั้นแพ้ดดี้จึงเป็นคนร่ำรวย และครอบครัวของเขาก็ไม่ขาดแคลนสิ่งใดอีก และมีอะไรเกิดขึ้นกับขวดสองใบนั้น?" ไม่มีใครทราบสักวันหนึ่งท่านอาจจะพบขวดสองใบนั้นก็ได้

 






นิทานนานาชาติ
- โอรสธิดาของเจ้าชายเลีย [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:42 น.]
- อึ่งอางกับวัว [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:42 น.]
- อันตรธาน 5 [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:42 น.]
- อักษรสูงค่าราคาตัวละหนึ่งพัน [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:42 น.]
- เหยื่อผู้ถูกสังเวย [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:42 น.]
- หินวิเศษแห่งหมู่บ้านพลูเวอนิค [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:42 น.]
- หมียังไม่ตาย [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:42 น.]
- สี่สหาย [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:42 น.]
- สินค้าวิเศษประมาณค่าบ่มิได้ [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:42 น.]
- แม่เฒ่าฮอลลี [27 กุมภาพันธ์ 2553 15:42 น.]
ดูทั้งหมด

Engine by MAKEWEBEASY